De kwantumfysica onthult dat de wereld veel meer te bieden heeft dan op het eerste gezicht lijkt. Het beschrijft het fascinerende domein van de kleinste deeltjes – elektronen, fotonen en atomen – die zich niet gedragen als klassieke objecten, maar bestaan ​​in een staat van talloze mogelijkheden. Alleen door observatie, door interactie met een systeem, ontstaat een specifieke, meetbare toestand. De kwantumfysica leert ons dus dat de natuur niet vaststaat, maar wordt beheerst door waarschijnlijkheden. Het vervangt de voorspelbaarheid van de klassieke fysica door een universum waarin willekeurigheid, superpositie, verstrengeling en onzekerheid fundamentele principes zijn. Deze inzichten betekenden een diepgaande revolutie in ons begrip van ruimte, tijd en werkelijkheid.
Hoe abstract de kwantumwereld ook mag lijken, ze heeft ons dagelijks leven al lang gevormd: lasers, computerchips, led's, MRI-scanners en atoomklokken (voor GPS) zijn allemaal gebaseerd op kwantumfysische principes. De tweede kwantumrevolutie opent nu de deur naar kwantumcomputers, afluisterbestendige kwantumcommunicatie en nieuwe kwantumcryptografie – technologieën waaraan onderzoeksteams van de Universiteit van Wenen ook een belangrijke bijdrage leveren.
De voorzijde toont het gedachte-experiment "Schrödingers kat". Het gezicht van de kat is zichtbaar in de niobiumkern; de ogen illustreren de superpositie van de toestanden "levend" en "dood". Rondom de kat, tot aan de rand van de munt, bevinden zich een instabiel atoom, een geigerteller, een radioactiviteitssymbool en een waarnemer. Bovenaan is de verkorte vorm van de Schrödingervergelijking gegraveerd.
De andere kant is een eerbetoon aan het experiment van Anton Zeilinger over kwantumverstrengeling. De vereenvoudigde experimentele opstelling toont de meetstations "ALICE (A)" en "BOB (B)", die met elkaar verbonden zijn via een kwantumkanaal en een klassiek kanaal. De kern demonstreert de verstrengeling van twee deeltjes met tegengestelde spinrichtingen.
(Bron: muenzeoesterreich.at)
